Όσοι γνωρίζουν για την ενασχόληση μου με την πολιτική, συνέχεια με ρωτάνε τις τελευταίες μέρες: "Γιατί τώρα;" ή "Καλά, δεν ξέρει ο Καραμανλής ότι θα χάσει;" ή "Πάλι θέλουνε να τα μπαλώσουνε;" και μετά απο μια μικρή απάντηση που τους δίνω μου λένε: "Άλλη δουλειά δεν έχουμε απο το να τους ψηφίζουμε συνέχεια!"
Η Ελλάδα είναι στα όρια της χρεοκοπίας - όπως και ένα μεγάλο μέρος του πλυθισμού - και πράγματι, το τελευταίο πράγμα που νοιάζει τον μέσο Έλληνα αυτή τη στιγμή είναι οι εκλογές. Αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε ίσως τη μεγαλύτερη αποχή στην ιστορία της μεταπολίτευσης. Πως μπορούν κάποιες εκλογές να θεωρούνται σοβαρές όταν απέχει το 50% των ψηφοφόρων είναι όμως άλλο θέμα, για μένα η αποχή απο τις εκλογές δεν είναι επιλογή (αν και στις Ευρωεκλογές κι εγώ για μπάνια πηγα) οπότε θέλω να αναλύσω τα + και τα - όσων διεκδικούν την ψήφο μου.
ΝΔ
Ο πρωθυπουργός δεν έπεισε. Αντί να βγεί και να δηλώσει με ευθύνη ότι δεν θα πάει στις εκλογές όσα κι αν του λένε και θα προχωρήσει επιτέλους στις κρίσημες μεταρρυθμίσεις που έχει προαναγγειλει απ το 2004 μπας και ανασάνει αυτή η οικονομία και καταφέρουμε να τη γλιτώσουμε με μερικές δεκάδες χιλιάδες πτωχεύσεις, ένυψε τας χείρας του και μας τραβάει σε τρίτη εκλογική αναμέτριση μεσα σε 25 μήνες. Απαράδεκτος. Πρέπει να τιμωρηθεί γι' αυτή την ανευθυνότητα και μας μένει να περιμένουμε τις εξελίξεις στο στρατόπεδο της ΝΔ (οπου υπάρχουν αρκετά σοβαρά στελέγχη) μετά την εκλογική ήττα και την απώλεια της εξουσίας.
ΠΑΣΟΚ
Ο ΓΑΠ φέρεται και φαίνεται ισχυρός όσο ποτέ. Θεωρεί την προθυπουργία δεδομένη και προσπαθεί να δείξει όση σοβαρότητα μπορεί για να πείσει όσους τον θεωρούν ακόμα ως το παιδί με το λαπτοπ. Έχει μαζι του το ισχυρό χαρτί των πράιμεριζ που για πρώτη φορά έγιναν στην Ελλάδα και με ένα ανανεωμένο ψηφοδέλτιο θα προσπαθήσει να πείσει ότι το ΠΑΣΟΚ όντως έχει αλλάξει. Ο λαίμαργος τρόπος με τον οποίο το κίνημα ζητούσε εκλογές, η απειλή της καταψήφισης Παπούλια και η επιθυμία πρωτοκλασσάτων στελεγχών να πατήσουν επί πτωμάτων τώρα που μυρίζονται εξουσια τρόμαζει τους περισσότερους ψηφοφόρους οι οποίοι ακόμα δεν έχουν ξεχάσει (πως θα μπορούσαν άλλωστε;) ότι το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που ταύτισε το κόμμα εξουσίας με τον κρατικό μηχανισμό και είναι υπεύθυνο για τα μεγαλύτερα απο τα σημερινά προβλήματα της οικονομίας αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Συμπέρασμα; Ο ΓΑΠ εμπνέει εμπιστοσύνη αλλά δεν ξεχνάμε ότι είναι ακόμα το παλιό βαθύ ΠΑΣΟΚ.
ΚΚΕ
Ας σοβαρευτούμε... το ΚΚΕ είναι μόνιμος κριτής των πάντων εκτός του εαυτού του. Όταν καταφέρει να δώσει απαντήσεις για το πως μπορεί ένας άνθρωπος να είναι ελεύθερος ενώ του έχουν στερήσει όλες τις επιλογές, τότε ίσως αναφερθώ σ' αυτό σαν μια επιλογή για τις εκλογές. Προς το παρών ας μην ξεχνάμε το πρόσφατο Ευρωπαϊκό Ψήφισμα που βάζει τους κομμουνιστές εκεί που ανήκουν: στις ίδιες φυλακές με τους φασίστες.
ΛΑΟΣ
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν τον κίνδυνο για την κοινωνία στην περίπτωση της ανάδειξης του ΛΑΟΣ ως τρίτου κόμματος ή ακόμα και της συμμετοχής του στη κυβέρνηση. Ο αρχηγός τους είναι ενας έμπειρος λαικιστής και σίγουρα θα τραβήξει πολλους απογοητευμένους απο τον Καραμανλή δεξιούς. Ελπίζω πως η δυναμική τους θα ανακοπεί όταν αρχίσουν να κρίνονται ανάλογα με την πραγματική σημασία των προτάσεων τους.
ΣΥΡΙΖΑ
Η απόδειξη ότι πάνω στην άμμο δεν χτίζεις παλάτια. Ο Αλέκος κουράστηκε και τα πράγματα πάνε κατα διάλυσης. Αν κατέβει ενομένο στις εκλογές και δεν μπεί στη βουλή η διάλυση είναι δεδομένη οπότε θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η πορεία που θα ακολουθήσει η ανανεωτική του πτέρυγα. Αν και πάλι μπει στη βουλή τα πράγματα θα περιπλακούν ακόμα περισσότερο, ειδικά σε μια περίπτωση μη αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ. Απο το 17% των δημοσκοπήσεων πριν ένα χρόνο στην οριακή είσοδο στη βουλή σήμερα, βλέπουμε ότι ο Αλέκος πλήρωσε ακριβα τον Παπανδρεϊκό λαϊκισμό του και τιμωρείται γι αυτό.
Οικολόγοι
Αν και κόμμα διαμαρτυρίας, έχει αρκετές ενδιαφέρουσες θέσεις και σαν άπειρο αλλά σύγχρονο ΠΑΣΟΚ έχει αναπτύξει μεγάλη δυναμική. Η πιθανή είσοδος στη βουλή θα μπορούσε να είναι μόνο θετικό στοιχείο για τη δημοκρατία μας αν και πάντα υπάρχει ο κίνδυνος εξέλιξης σε μαριονέττα του ΠΑΣΟΚ με απλα πιο σύγχρονες και πιο προοδευτικές θέσεις. Αν δεν μπει στη βουλή θα παραμείνει στο προσκήνιο και θα έχει ενδιαφέρον η συνέχεια της πορείας τους και των ψηφοφόρων που προσελκύουν.
ΔΡΑΣΗ
Σοβαρές προτάσεις, ευρύ φάσμα πιθανών ψηφοφόρων και ονόματα κραχτες + χρήματα. Έχει πολύ ενδιαφέρον η πορεία της ΔΡΑΣΗΣ μέχρι το πρώτο της συνέδριο καθώς φαίνεται να αναπτύσσει μια σημαντική δυναμική. Πολλοί απογοητευμένοι ψηφοφόροι της ΝΔ και όσοι δεν εμπιστεύονται αρκετά τον ΓΑΠ μπορούν να την ψηφίσουν κι αυτό προσδίδει σημαντικές προσδοκίες μετά και το 0,8% των Ευρωεκλογών. Αν το κόμμα πιάσει το πολυπόθητο 1,5% η είσοδος του στην επόμενη βουλή πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Ακολουθούν συνέδριο και κατάρτηση προγράμματος οπότε απο τη λευκή επιταγή στο Μάνο και κόμμα διαμαρτηρίας, εξελίσσεται σε σοβαρή πρόταση αλλαγής και ένα μεταρρυθμιστικό κόμμα με προοπτικές εισόδου στη βουλή. Ίσως η μόνη σοβαρή πρόταση σ αυτές τις εκλογές για όποιον δεν πρόκειται να ψηφίσει με τίποτα τον ΓΑΠ και θεωρεί ανευθυνότητα την αποχή.
Φιλελεύθερη Συμμαχία
Το κόμμα με τις ριζοσπαστικότερες προτάσεις και τις πιο σύγχρονες ιδέες διστυχώς δεν μπορεί να βρει ένα σύγχρονο τρόπο χρηατοδότησης οπότε δεν μπορεί να σηκώσει το οικονομικό βάρος μιας δεύτερης εκλογικής αναμέτρισης μέσα σε 5 μήνες. Δεν κατεβαίνει στις εκλογές οπότε κάνω την αναφορά απλά σαν πρώην μέλος του κόμματος. Οποιες εξελίξεις και να έχει, θα γίνουν γνωστές στο 3ο συνέδριο τον Νοέμβρη.
Εξωκοινοβουλευτική Αριστερα & Δεξια
Έχει πλάκα, αλλά αν μαζέψουν αρκετές ψήφους διαμαρτυρίας θα κάνουν την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ ακόμα πιο εύκολη.
Η τελευταία επιλογή στην οποία θέλω να αναφερθώ και με ενδιαφέρει ιδιαίτερα είναι ο κύριος Π. Τατούλης. Όπου και να πάει, με όποιον κι αν κατέβει θα τραβήξει πολύ κόσμο μαζί του και παρέα με τη ΔΡΑΣΗ, τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, την Αναναεωτική Πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ και τον κύριο Μ. Ανδρουλάκη του ΠΑΣΟΚ, αποτελούν φάρο ελπίδας για πρόοδο αυτής της χώρας και πιθανής πολιτικής σταθεροποίησης. Αναμένονται εξελίξεις.


Post a Comment